«Արի տուն-2015». «Սերմնացանը ճիշտ ժամանակին պէտք է սերմը հողի մէջ նետէ…». հիւրընկալ ընտանիքներ

«Հայերն այսօր»-ը կը ներկայացնէ ՀՀ սփիւռքի նախարարութեան Սփիւռքի երիտասարդներու

 հայրենաճանաչութեան «Արի տուն-2015» ծրագրի հիւրընկալ ընտանիքներու տպաւորութիւնները՝ Սփիւռքէն ժամանած երեխաներու մասին: Շատ  են այն հայկական օճախները, որոնք այս ընթացքին իրենց դռները բացած են մասնակիցներուն առջեւ՝ զանոնք ընդունելով  հարազատի պէս:

Ջրվէժի մէջ բնակող Շողիկ Մալխասեանի ընտանիքը առաջին անգամը չէ, որ կը հիւրընկալէ Սփիւռքէն ժամանած երիտասարդներ: Ինչպէս 2013 թուականին, այս տարի  նոյնպէս անոր  հիւրերը  Յորդանանէն են: Հակառակ անոր, որ տիկին Շողիկը ունի մեծ ընտանիք՝ վեց թոռնիկ, բայց ան  յօժարակամ եւս չորս երեխայ  գրկաբաց ընդունած  է իր տան մէջ:

Գեղամ, Մարալ, Սերլի եւ Անի. տիկին Շողիկի համար անոնք այլեւս  հարազատ մարդիկ են, որոնց  տուած է իր ողջ  մայրական սէրն ու քնքշանքը. «Իւրաքանչիւր հայ ընտանիք պէտք է իր տան դռները  բանայ  անոնց առջեւ: Ինչպէս կ’ըսեն, եթէ սերմնացանը ճիշտ  ժամանակին սերմը հողի մէջ նետէ, յետոյ ան անպայման ծիլեր կու տայ: «Արի տուն» ծրագիրը այդ մէկը կ’ընէ՝ երեխաներու մէջ դեռ մանկութենէն ներարկելով հայրենասիրութիւն:  Հաւատացէ՜ք,  անոնք յետոյ ուր ալ որ ըլլան, երբեք չեն մոռանար  այն, ինչ այս օրերու ընթացքին տեսած ու լսած են: Մենք ալ կը փորձենք մեր փոքրիկ  ներդրումը ունենալ այդ  մեծ գործի մէջ»:

Առաջին օրը տիկին Շողիկը երեխաներուն  հիւրասիրած է հայկական տոլմա , զոր երեխաները շատ սիրած են:

14-ամեա  Գարիկը տիկին Շողիկի ամենամեծ թոռնիկն է: Կ’ըսէ՝  երեխաներու հետ  հեշտութեամբ լեզու գտած է. «Միասին ժամանակը շատ լաւ կ’անցնի, տարբեր խաղեր կը  խաղանք, լողաւազանի մէջ կը լողանք, երեկոները կը զբօսնենք հրապարակի մէջ»:

Աղուոր է, եկուր հոս, կեցիր… այս եւ շարք մը այլ բառեր  Գարիկը  սորված է երեխաներէն, իսկ թէ ինքն ինչ տուած է անոնց, կը դժուարանայ պատասխանել:

Տիկին Շողիկը  կը փաստէ, որ երեխաներու մէջ հաւատքը չափազանց շատ  է. աստուածավախ  մարդիկ են: ԱՆոնց հետ  զրոյցներու ընթացքին հասկցած է, որ կ’ընեն հնարաւոր ամէն ինչ՝ պահպանելու այն բոլոր աւանդոյթներն ու սովորոյթները, որոնք  բնորոշ  են  տիպիկ հայկական ընտանիքներուն:

Տիկին Շողիկը համոզուած է՝ երեխաները գոհ ու բաւարարուած կը հեռանան Հայաստանէն:  Ինչպէս  17-ամեա  Գեղամը կը նշէ ՝ տպաւորութիւնները անկրկնելի են: Անոնք կը շտապեն հասնիլ Յորդանան՝ իրենց հարազատներուն եւ ընկերներուն պատմելու Հայաստանի ու հայ ընտանիքներու մասին.  «Այնչափ շնորհակալ ենք ջերմ ընդունելութեան համար: Ճիշտ  է, տխուր ենք որ պիտի երթանք, բայց ասիկա վերջին անգամը չէ,  նորէն կու գանք, որ տեսնենք տիկին Շողիկն  ու ամենակարեւորը՝ Արարատ  լեռը»:

Շողիկ Մալխասեանը պատրաստակամ է յաջորդ տարի եւս իր տան մէջ ընդունելու սփիւռքահայ երիտասարդներ, միայն թէ՝ Աստուած առողջութիւն եւ ուժ տայ:

Կարինէ Աղաջանեանը տիկին Շողիկի հարեւանուհին է: Ան  այս տարի առաջին անգամն է, որ  իր տան մէջ կը հիւրընկալէ յորդանանաբնակ երեխաներ: Կ’ըսէ՝ այդ որոշումը մէկանգամէն կայացուցած է. «գովս  երեք երեխայ կայ՝ Հրակն, Աշոտը եւ փոքրիկ Կարինէն: Շատ  անուշիկ բալիկներ են: Անոնց հետ չափազանց հեշտ է շփուիլ: Իմ երազանք էր, որ գոնէ մէկ անգամ  տանս մէջ հիւրընկալեմ սփիւռքահայ երեխաներ: «Արի տուն»  ծրագրի շնորհիւ այդ ամէնը այսօր իրականութիւն է»:

Երեխաները ամէնէն շատ հաւնած են տիկին Կարինէի պատրաստած նրբաբլիթները: Անոնք կը նշեն, որ տիկին Կարինէն ու անոր 20-ամեայ որդին՝ Շաւարշը, ամէն ձեւով կը փորձեն հետաքրքրական դարձնել իրենց ազատ ժամանակը:

«Ցաւդ տանիմ, ախպեր ջան», սա այն արտայայտութիւնն է, որ անմիջապէս տպաւորած է երեխաները: Անոնք յաճախ ու ժպիտով կը կրկնեն տիկին Կարինէի սորվեցուցած ամենաջերմ խօսքերը, որոնց մէջ կայ անսահման արեւ ու սէր:

Էմմա վարդանեան

ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետի 4-րդ կուրսի ուսանողուհի

Scroll Up