«Հայաստանը Հալէպէն Աւելի Սիրեցինք»

Փոքրիկ Հրակը դեռ չէր ծնած, երբ Քոշկերեան ամուսնինները փոքրիկ դստեր հետ Հալէպէն Հայաստան եկան: Կ՛ուզէին, որ որդին` Հրակը, ապահով տեղ ծնի` թնդանօթներէն ու կրակոցներէն հեռու:  Ամէն ինչ ձգեցին ու հայրենիք եկան: Տուն, աշխատանք, ունեցուածք, յիշողութիւններ… Հալէպի մէջ Գէորգ Քոշկերեանը արծաթեղենի մեծ խանութ ունէր, սիրելի գործի վարպետն էր, պատուերներու ու մշտական յաճախորդներու պակաս չէր զգար:

Այսօր սուրիահայ արծաթագործը իր պատրաստած գեղեցիկ զարդերով հայաստանցիներուն եւ Երեւանի հիւրերուն կը գրաւէ: Գէորգ Քոշկերեանը Վերնիսաժի մէջ տաղաւար ունի: Ճիշտ է, Հալէպի մեծ շուկային հետ համեմատելի չէ, բայց ընտանիքի կարիքները կը փորձէ հոգալ: Կ՛ըսէ` երբ 2012-ին եկանք, առաջին քանի մը ամիսները շատ ծանր էին, աշխատանք չկար, կ՛ապրէին միայն խնայողութիւններով:

«Արդեն երեք տարիէ Հայաստան ենք, քանի մը ամիսով եկանք, որ զաւակս ծնէր եւ անձնագիր վերցնէինք: Աւելորդ ոչ մէկ բան կար մեզի հետ, այստեղ հաստատուելու ծրագիր չունէինք, բայց Հալէպի մէջ վիճակը վատացաւ ու մենք մնացինք: Երբ Հայաստան եկանք, համարեա չորս-հինգ ամիս նստած էի, գործ չունէի, յետոյ որոշեցի արծաթեղենի խանութ բանալ, բայց խանութի եւ տան վարձը միասին շատ թանկ էր, այդ պատճառով Վերնիսաժի մէջ սկսայ աշխատելու»,– կը պատմէ ան:

Գէորգ Քոշկերեանի խօսքով, Սուրիոյ մէջ միայն իր աշխատանքով ընտանիքի բարեկեցութիւնը առանց որեւէ խնդրի կ՛ապահովէր: Կինը Հալէպ չէր աշխատեր`  ատոր կարիքը չկար.  «Սուրիոյ մէջ կանայք չեն աշխատիր, այնտեղ տղամարդը կրնայ հանգիստ իր աշխատանքով ընտանիք պահել, այդ պատճառով սովորութիւն չկար, որ կանայք աշխատին: Սակայն վերջին տարիներուն Սուրիոյ մէջ տնտեսական վիճակի վատացման պատճառով կանայք սկսան աշխատելու»:

Անոր խօսքով,  Հայաստանի մէջ  շուկան փոքր է,  տնտեսական վիճակը՝ այլ: Ընտանիքը միայն մէկ անդամի աշխատանքով դժուար է պահել, բայց  կինը ամէն ինչով կ՛օգնէ ամուսինին: «Տիկինս երկու երեխաներուս եւ իմ հօրս կը նայի, որ ութսուներկու տարեկան է, չի կրնար աշխատիլ, ժամանակ չունի եւ պայմաններն ալ թոյլ չեն տար, բայց բոլոր հարցերով իմ կողքիս է, կը քաջալերէ»,-կ՛ըսէ Գէորգը:

Քոշկերեանները Հայաստանի մէջ վերջնականապէս հաստատուելու որոշում դեռ չեն կայացուցած, թէեւ սիրեցին Երեւանը:  «Իմ կարծիքով, քիչ մը մտահոգիչ է այստեղի վիճակը: Ես կ’ուզեմ մնալ, Հայաստանը Հալէպէն աւելի սիրեցի, եթէ նիւթական պայմանները խնդիր չըլլան, անշուշտ, կ’ուզենք մնալ, բայց վերջնական չենք գիտեր, դժուար է»,– կ՛ըսէ Գէորգ Քոշկերեանը:

Մարիաննա Ղահրամանեան

womennet.am

 

Scroll Up