Անմոռանալի Օրեր Հայաստանի Մէջ. Պոլսահայ Երգչուհի Սիպիլը Կը Գրէ (Վերջ)

Այսօր Հայաստանի մէջ իմ ապրած երազային տասը օրերուն վերջինն է։ Իսկապէս չեմ ուզէր վերադառնալ ծննդավայրս։ Ինչու՞ ուզեմ, քանի որ կը հիւրասիրուիմ հրաշալի տեղ մը, ուր որ երթամ կ’արժանանամ շատ մեծ պատիւներու, միշտ կը պտըտցնեն զիս, շարունակ հարց կ’ուտան թէ ՚հաց կերա՞յ, տուն հասա՞յ։ Պէտք է ըսեմ թէ շատ կ’արօտցայ ընտանիքս, նոյնիսկ քանի մը անգամ հեռաձայնով տեսնուեցայ մայրիկիս հետ եւ նկատեցի որ իրենք ալ շատ հպարտ են եւ երջանիկ։ Երբ բացման օրը հեռատեսիլէն զիս դիտէր են, բոլորն ալ արտասուեր են։ Ես զիս յատկապէս երջանիկ կը զգամ անոր համար որ այսպիսի զգացումներ կրցայ ապրեցնել ընտանիքիս։ Այսուհետեւ միշտ զանոնք կ’ուզեմ տեսնել ա՛լ աւելի երջանիկ եւ հպարտ իրենց «պզտիկ Սիպիլ»ով։

Առաւօտուն Օրդ. Մաքրուհիին հետ նախաճաշելէ վերջ Պրն. Զաքարեանին գացինք։ Ես կրկին շնորհակալութիւն յայտնեցի իրեն։ Պր. Զաքարեան այնքան մտերիմ, համեստ եւ մարդամօտ մէկն էր որ առաջին օրէն իսկ մօտիկ վերաբերում ցոյց տուաւ անձիս։ Պրն. Զաքարեանի ըսի «Պրն. Զաքարեան, պատճառ դարձաք, որ երազային օրեր ապրիմ այստեղ։ Կ’երազէի օր մը երթալ Անի ու երգել, բայց երբեք չէի կրնար խորհիլ թէ օր մը շնորհիւ ձեզի երազային օրեր պիտի ապրիմ այստեղ, իմ Հայրենիքիս մէջ։ Ասոր համար նախ եւ առաջ Աստուծոյ, յետոյ ձեզի երախտապարտ եմ։ Սրտանց շնորհակալութիւն կը յայտնեմ ձեզի»։ Ինք եւս նոյնքան գոհ էր ստեղծուած իրավիճակէն։ Երջանկութիւնս անսահման էր։

Պրն. Զաքարէանի հետ մեր վերջին հանդիպման պահուն Օրդ. Մաքրուհին հարցազրոյց ըրաւ Պրն. Զաքարեանի եւ Աննայի հետ։ Աւելի վերջ ողջագուրուեցանք համահայկական խաղերու աշխատակիցներուն հետ եւ հրաժեշտ առինք իրարմէ։ Հոնկէ բաժնուած ատեն Աննա ըսաւ որ Խաչիկը կը հարցնէ թէ «հաց կերա՞ծ եմ»։ Բոլորս ալ ծիծաղեցանք։ «Լաւ վարժեցուցիք զիս։ Խնդրեմ Պոլիս ալ փնտռեցէք եւ դարձեալ հարցուցէք» ըսի։

Յետոյ Վարդանը Օրդ. Մաքրուհին եւ զիս հիւրանոց ձգեց։ Մեզի ողջերթ մաղթելու համար այցելութեան եկաւ Հրանոյշ Յակոբեանի աշխատակից սիրելի Արթուր Տումանեանը։ Ան Օրդ. Մաքրուհիին հետ կարծիքի փոխանակութիւններ ունեցաւ «Մարմարա»ի 70ամեակի մօտալուտ ծրագիրներուն, Կարօ Քիւրքմանի ծանօթացման եւ «Դալար»ի տարազներու ցուցահանդէսի մասին, որ տեղի պիտի ունենար դարձեալ Հայաստանի մէջ։ Արթուր ազնւութիւնն ունեցեր էր մեզի նուէրներ բերելու։ Փափաքեցանք, որ Արթուր եւս ճաշէ մեզի հետ, բայց դժբախտաբար պէտք է որ մեկնէր, որովհետեւ իրեն կը սպասէին իր վեցամսեայ երախան եւ տիկինը։

Ընդհանրապէս ցերեկուան ճաշի ատեն դուրսը կ’ըլլայինք, բայց Օրդ. Մաքրուհիի հետ ուզեցինք մեր վերջին օրը անցընել հիւրանոցի մէջ։ Ճաշի պահուն հրաշալի ձուկ մը հրամցուցին մեզի։ Օրդ. Մաքրուհիին հիւրն էր Պրն. Սուրէն Դանիէլեանը, որ շատ ազնիւ անձնաւորութիւն մըն էր։ Շատ գոհ մնացի իրեն հետ ծանօթանալուս համար։

Իրիկունը ժամը 20։30ին, Վարդանի հետ հրապարակ գացինք Համահայկական Խաղերու փակման հանդէսի համար։ Զիս քուլիս տարին։ Հոն էր արժէքաւոր երգչուհի Զարուհի Պապաեան եւ իր շնորհալի դուստրը Սոֆի Տեւոյեան։ Աւելի վերջ տեղեկացայ թէ Սոֆի դերասանուհի է եղեր։ Զարուհին շատ մտերիմ եւ համակրելի անձ մըն էր։ Իրեն հետ երգեցինք իր վերջին տեսահոլովակի երգի յանկերգըխ որ կը կոչուէր «Խոստովանութիւն»։ Ես ալ իրեն մակագրեցի ու նուիրեցի իմ ալպումս։ Այդ պահուն ինծի մօտեցաւ տիկին մը, որ քուլիսը կը գտնուէր եւ ըսաւ թէ նստած աթոռիս վրայ ատենին կը նստի եղեր ծանօթ երգչուհի Գոհար Գասպարէանը։ Ես ալ ժպտելով ըսի որ յուսամ այս աթոռը ինծի բախտ կը բերէ։ Փակման յայտագիրը բացման բաղդատմամբ կարճատեւ էր։ Այս անգամ աւելի կանուխ բեմ ելայ։ Արմէնոիտիս խումբէն վերջ բեմ պիտի ելլէի։ Հազարաւոր մարդ կար դիմացս, եւ ես Հայաստանի մէջ արժանի եղայ երգելու Կիլիկիա երգը։ Ինձմէ վերջ ելոյթ պիտի ունենար Պէյրութէն Գարմէն Աճէմեան, որ ինծի նուիրեց Լիբանանահայ երգիչ Մանուկ Մինասեանի եւ իր Սի Տի-ն։ Յաջողութիւն մաղթելով հրաժեշտ առի իրմէ։ Յետոյ Աննան զիս տարաւ Տիկին Գայանէ Զաքարեանի գտնուած քաֆէն։ Քաֆէ հասնելէ յետոյ, Աննայի եւ Էտմոնի հետ ողջագուրուեցանք եւ հրաժեշտ առինք իրարմէ։

Այս առթիւ կ’ուզեմ քանի մը խօսք ընել շատ սիրելի Աննայի մասին։ Աննան իմ Հայաստան կ’եցութան օրերուն ամէն օր կը փնտռէր զիս եւ կը սպասարկէր ինծի, հարազատ քրոջ մը պէս շրջապատելով զիս։ Շատ բախտաւոր էի որ Աննայի պէս տիպար հայուհիի մը հետ ծանօթացած էի եւ մտերմացած իրեն հետ։ Ան ընկերային լայն շրջանակ մը ունէր ու կը սիրուէր բոլորին կողմէ։ Ես ալ իր ընկերներուն հետ սերտ կապեր հաստատեցի եւ երբ հրաժեշտի պահը հասաւ, իսկապէս շատ դժուարացայ իրենցմէ հրաժեշտ առնելու։

Հրապարակը նստելիք տեղ չըլլալուն պատճառաւ մարդիկ զանազան տեղեր նստած, հեռատեսիլէն կամ թէ հրապարակի մօտ քաֆէ-ներէն կը դիտէին փակման համերգը։ Տիկին Գայիանէ եւ իր խնամիները Օփերայի շէնքին դիմաց հրաշալի տեսարան ունեցող տեղ մը նստած ինծի կը սպասէին։ Տիկին Գայիանէն շատ գոհ էր որ ինծի իր խնամիներուն հետ ծանօթացնելու առիթն ունեցած էր։ Ան ինծի հրաշալի խաչ մը նուիրեց։ Շատ ամօթով մնացի, բայց անշուշտ այս անակնկալին համար ալ շատ ուրախացայ։ «Աստուած քեզի պահէ պահպանէ» ըսաւ Տիկին Զաքարեան։ Տիկին Գայիանէի հարազատներէն մէկը եւս երբ ձայնս լսէր է, շատ յուզուեր ու զգացուեր է եւ փափաքեր է որ ան ալ ինծի նուիրէ այն մանեակներէն մէկը, որոնք իր կ’ողմէ պատրաստուեր են Իշխան եւ Գայիանէ Զաքարեանի դուստրերու Շուշանիկ եւ Յասմիկի համար։ Իրենց յայտնեցի իմ անկեղծ շնորհակալութիւնները եւ ըսի թէ կեանքիս մինչեւ վերջը պիտի պահեմ եւ սիրով պիտի գործածեմ այս նուէրները։ Ժամը արդէն յառաջացած էր։ Տիկին Գայիանէէ եւ ազգականներէն հրաժեշտ առի։ Շատ ուրախ էի որ իրենց հետ ծանօթացած, մտերմացած էի։

Մեր օդանաւը ճամբայ պիտի ելլէր ժամը առաւօտէան 04։45ին։ Դեռ շատ ժամանակ ունէինք օդանաւ նստելու համար։ Ուստի ես ալ մասնակից եղայ Համահայկական խաղերու Պէյրութի կոմիտէի ատենապետ Ստեփան- Թամար Տէրպետրոսեան ամոլի ամուսնութեան տարեդարձին։ Միասնաբար երգեցինք եւ հաճելի պահեր անցուցինք։

Ժամը մօտաւորապէս 02։30ին, Վարդան զիս օդակայան ձգեց։ Իրմէ հրաժեշտ առի, ըսելով «Աղբերս շատ պիտի կարօտնամ քեզ»։ Վարդան մէկն էր որուն դէմքէն ժպիտը անպակաս էր։ Զիրար շատ սիրեցինք։

Հայաստան կեցութեանս 10 օրերու ընթացքին ծանօթացայ այնպիսի անձերու հետ, որոնք սրտիս մէջ յատուկ տեղ պիտի գրաւեն։ Անոնցմէ առաջինը Զաքարեան ընտանիքի անդամներն են։ Անոնք հանդերձ ընտանեօք պատճառ դարձան որ անմոռանալի օրեր ապրիմ Հայաստանի մէջ։ Մարդ արարածը իր կեանքի ընթացքին կ’ունենայ այնպիսի ապրումներ որոնք անջնջելի հետքեր կը թողուն իր յիշողութէան մէջ։

Իմ շատ սիրելի ազգակից հարազատ բարեկամներ։ Շատ ու շատ պիտի կարօտնամ ձեր բոլորը։ Երանի՜ ինծի, որ Տիրոջ կամքով արժանի եղայ այս ապրումներուն։ Երազային ու հարազատ այս հողերու վրայ ապրած իւրաքանչիւր վայրկեանս մեծ կարեւորութիւն ունէր ինծի համար։ Կը մաղթեմ որ ինծի նման, աշխարհասփիւռ իմ ազգակիցներս եւս արժանի ըլլան Հայաստանի տաքուկ շունչը, հողը, օդն ու ջուրը վայելելու։

Ահա այս զգացումներո՛վ է որ քեզմէ հրաժեշտ կ’առնեմ իմ պաշտելի Հայաստան։ Կը խոստանամ կրկին այցելել քեզի մօտիկ ապագային։ Այս անգամ 10 տարի մը եւս պիտի չսպասեմ իմ կարօտը յագեցնելու համար։

Աստուծոյ օրհնութիւնը թող քու վրայ ըլլայ։ Մինչեւ գալուստ լաւ պահէ քեզ իմ Հայրենիք։

Ցտեսութիւն իմ Երեւան
Նորից կուգամ, շուտով կ’ուգամ
Քո կարօտի չեմ դիմանայ
Ցտեսութիւն իմ Երեւան։

Սկիզբը՝
Մաս 1
Մաս 2
Մաս 3
Մաս 4
Մաս 5
Մաս 6

Tert.am

Scroll Up