Անմոռանալի Օրեր Հայաստանի Մէջ. Պոլսահայ Երգչուհի Սիպիլը Կը Գրէ (մաս 4)

Այսօր Մաժակ Թօշիկեան աղբարիկին մեկնումի օրն էր։ Գիտէի որ ինք ալ հիմա ակամայ կը վերադառնար, բայց ընելիք բան չկար։ Մխիթարութիւնս այն էր, որ ան գոնէ կրցած էր բացման օր իմ քովս ըլլալ։

Առաւօտուն իրեն հետ միասին գացինք շնորհակալութիւն յայտնելու Պարոն Իշխան Զաքարեանին։ Պրն. Զաքարեան շատ գոհ տպաւորութիւններ ունէր բացման արարողութենէն եւ ըսաւ. «Ինծի կ’ըսեն որ առաջին անգամն է, որ այսքան բազմամարդ եւ յաջող բացում մը տեղի ունեցաւ։ Ըսաւ նաեւ, որ ամէն մարդ քու մասիդ կը խօսի Սիպիլ ճան, դուն բոլորին սրտերը ջերմացուցիր քու երգովդ, ուրախ կ’ըլլանք եթէ փակման օրն ալ երգես»։ Ան իր աշխատակիցներուն հրահանգեց, որ իմ վերադարձի տոմսակին թուականը փոխուի 17էն 21 Օգոստոսի։ Անշուշտ անսահման էր իմ ուրախութիւնս։ Այդ պահուն յիշեցի այն առաջին հարցազրոյցը, որուն մասնակցած էի ԹՌԹ Հապէր Կայանի «Կիւն Սօնու» յայտագրին։

այտագրի հաղորդավարը ինծի ուղղած էր սա հարցումը. «Սիպիլ, Հայաստանի հետ կապ հաստատա՞ծ ես, հոն եւս կը ճանչնա՞ն քեզ»։ Իսկ ես ըսած էի։ «Ոչ, չեն ճանչնար, բայց կը յուսամ, որ օր մը ձայնս իրենց կը հասնի»։ Այո, Աստուծոյ կարգադրութեամբ հիմա ձայնս կրցած էի լսելի դարձնել Հայաստանի մէջ եւս։

Ժամը 18։00ին Օրդ. Մաքրուհին, Մաժակ Աղբարիկը եւ ես Սփիւռքի Նախարարուհի Տիկին Հրանոյշ Յակոբեանի հետ հանդիպում մը ունեցանք։ Մեզի կ’ընկերակցէր Տիկին Յակոբեանի օգնական Արթուր Տումանեան։ Չեմ գիտեր որ Հայաստանի մէջ ամէն մարդ այսքան մտերի՞մ է, թէ ոչ մեզի հետ այդպէս կը վարուէին։ Շատ ջերմ թնոլորտի մէջ անցաւ մեր զրոյցը։ Տիկին Յակոբեան Մաժակ Թօշիկեանին ու ինծի համար ծրագիրներ առաջարկեց։ Չէր դիտած իմ «Նամակ» տեսահոլովակս, ուստի միասին դիտեցինք եւ շատ հաւնեցաւ։ Տիկին Նախարարուհին իր սեղանին վրայի գեղեցիկ ծաղկեփունջը ինծի նուիրեց։ Յետոյ նկարուեցանք։ Նախարարութեան «Հայերն այսօր» կայքէջի աշխատակից Լուսինէ Աբրահամեանն ալ հարցազրոյց ըրաւ Մաժակ աղբարիկին եւ ինծի հետ։

Իրիկունը հաճոյքն ունեցայ ծանօթանալու նաեւ Պր. Իշխան Զաքարեանի Տիկնոջ, Տիկին Գայիանէի ու դստեր Շուշանիկին հետ։ Ուրախ էի, որ բոլորին վրայ ալ լաւ տպաւորութիւն թողած էի։

Շնորհիւ Զաքարեան ընտանիքի սիրելի անդամներուն, որոնք զիս հրաւիրած էին Ծաղկաձորի իրենց բնակարանը, եւ որոնք անօրինակ ջերմութիւն կը ցուցաբերէին իմ նկատմամբ, գացինք ու ես տեսայ Սուրբ Կեչառիս եկեղեցին։ Այս ալ տեսակ մը ուխտագնացութիւն էր ինծի համար։ Եւ այս ուխտագնացութեան ընթացքին ինծի ընկերացան Տիկին Գայանէի շնորհալի աղջիկները՝ Յասմիկ, Շուշանիկ եւ ամուսինը Սեւակը, իրենց սիրասուն մանչը Հայկ եւ իրենց ազգականները։ Ծանօթացայ Եկեղեցւոյ Հոգեւոր Հովիւ Հայր Յարութիւն Քհնյ. Հօր հետ։ Քահանայ Հայրը մեզի տեղեկութիւններ տուաւ պատմական եկեղեցւոյ մասին։ Յետոյ Շուշանիկը, ամուսինը Սեւակը Յասմիկը եւ իրենց ազգականուհի Գաթարինայի հետ գացինք Սեւանայ լիճ։ Այցելեցինք նաեւ Սեւանայ եկեղեցին, որուն մէջ եւս վառեցինք մեր մոմերը եւ աղօթեցինք։ Իրիկուան դէմ վերադարձանք Երեւան։

Իրիկունը ապահովեցինք որ Օրդ. Մաքրուհին ալ մեզի միանայ ու մեզի հետ մնայ այն փառաւոր հիւրանոցին մէջ ուր հիւրասիրուած էինք մենք։ Այսպէս Օրդ. Մաքրուհին ալ Շիրակ պանդոկէն բաժնուեցաւ ու միացաւ մեզի։

Իրիկունը Պր. Պերճ Հալաճեանի, իր տիկնոջ Մէկկիի (Տիկին Մէկկի թէեւ յոյն էր բայց հիանալի հայերէն կը խօսէր, ինչ որ զարմանք պատճառեց ինծի), իրենց սիրասուն զաւակները Նայիրիի եւ Արիսի հետ գացինք Պելաճիօ անունով գեղեցիկ ճաշարան մը։ Հոն էին Օհանեան, Կուլիստանեան ընտանիքի անդամները, Կիպրոսի համահայկական կոմիտէի անդամ Յարութ Թամազեան եւ Համահայկական Խաղերու Համաշխարհային Կոմիտէի Առաջին Փոխ-նախագահ Ռոլանտ Շառոյեան։ Ճաշերը համով էին, շատ ալ հաճելի երաժշտութիւն կար։ Միասնաբար պարեցինք ու զուարճացանք։ Այդ պահուն Արա Գէորգեանի տուտուկահարը, որ բեմին վրայ էր, ճանչցաւ զիս եւ ըսաւ. «այս երգը Սիպիլին կը նուիրեմ»։ Եւ հրաշալի կերպով ան նուագեց «Սարի Կեալին» երգը։ Յետոյ զիս բեմ հրաւիրեց։ Ես ալ երգեցի «Կիլիկիա»ն։

Գրեթէ բոլոր յաճախորդները գացած էին բայց մենք դեռ հոն էինք։ Այնքան լաւ ժամանակ կ’անցընէինք, որ որքան ալ յոգնած ըլլայինք, չէինք ուզեր իրարմէ բաժնուիլ։ Շատ հաճելի էին Կիպրահայ Յարութ Թամրազեանի արտասանած բանաստեղծութիւնները։ Պր. Թամրազեանի արտասանութիւններուն մասնակցեցաւ նաեւ Օրդ. Մաքրուհին։ Յետոյ միասնաբար երգեր երգեցինք։ Նկատեցի որ Օրդ. Մաքրուհին գեղեցիկ ձայն ունէր եւ կ’երգէր խիստ ոգեւորուած։

Ժամը 02։00 եղած էր։ Սպասեակները մեզի կը սպասէին, որպէսզի փակէին ճաշարանը։ Իսկ մենք ակամայ հրաժեշտ առինք իրարմէ եւ Օրդ. Մաքրուհիին հետ վերադարձանք մեր գեղեցիկ պալատը։

Ուրախ էի, որ հիմա հիւրանոցին մէջ ինծի կ’ընկերանար Օրդ. Մաքրուհին, որուն հետ այսօր ներկայ պիտի գտնուէինք Օփերայի շէնքին մէջ Մարալ Պարախումբի ելոյթին։

Համերգէն առաջ մեզի համար հաճելի էր սրճարանի մէջ նստիլ ու զրուցել սիրելի Արթուր Տումանեանին հետ։ Յետոյ առիթը ունեցայ նաեւ ծանօթանալու օփերայի երգչուհի Աննա Մնացականեանի հետ։

Մեզի համար հպարտութիւն էր տեսնել այն փայլուն յաջողութիւնը զոր Մարալ պարախումբը այսօր Օփերայի մէջ պիտի արձանագրէր Երեւանի արուեստասէր ժողովուրդին համար։ Առաջին կարգին վրայ տեղ գրաւած էին նշանաւոր երաժիշտ Արա Գէորգեան եւ Գուգարաց Թեմի Առաջնորդ Սեպուհ Սրբազան, որոնք զիս հրաւիրեցին իրենց քով։ Միասնաբար դիտեցինք Մարալի երիտասարդները ու սրտանց ծափահարեցինք զիրենք։ Համերգէն առաջ Տիկին Մարիամ Տրամէրեան տեղեկութիւններ տուաւ խումբին մասին։ Յետոյ իր սրտի խօսքը արտասանեց Օրդ. Մաքրուհին, որուն ելոյթը մագնիսացուց մեզ։ Օրդ. Մաքրուհի այնքան զգայուն գրութիւն մը գրի առած էր որ, յուզուեցայ, զգացի որ աչքերս խոնաւցան։

Համերգէն յետոյ ինծի համար շատ հաճելի միասնութիւն ստեղծուեցաւ երբ Օհանեան ընտանիքը, Կուլիստանեան ընտանիքը, Հալաճեան ընտանիքը, նախկին Պոլսահայ, այժմ Հայաստանաբնակ Լեռնա Օհանօղլու, Յարութ Թամազեան եւ Արա Գէորգեան միասնաբար սրճարան մը գացինք։ Արա Գէորգեան իր ձայնապնակները նուիրեց ինծի, ըսաւ որ ապագային կրնայինք գործակցիլ։ Ուրախացայ, որովհետեւ ինչպէս արդէն ամէն մարդ գիտէ, Արա Գէորգեան շատ տաղանդաւոր եւ հրաշալի յօրինող մըն է։ Ինքնաշարժին մէջ իսկ ունկնդրեցինք իր կողմէ յօրինուած քանի մը երգեր։ Մէկ խօսքով հիացայ։

(շարունակելի)
Սկիզբը՝

Մաս 1
Մաս 2
Մաս 3

Tert.am

Scroll Up